Odcień purpury

Tytuł: „Kot w stanie czystym”

Autor: Terry Pratchett

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka

Liczba stron: 116

Jak rozpoznać kota Prawdziwego? Okazuje się, że nie jest to wcale takie trudne. Przede wszystkim wszystkie koty z pyszczkami wyglądającymi, jakby ktoś wkręcił je w imadło bez wątpienia zasługują na miano Prawdziwych. To samo tyczy się kotów usilnie omijających wszelkie miseczki z napisem DLA KOTA i tym samym preferujących jedzenie z podłogi (najlepiej bezczelnie w okolicach tejże miseczki). Prawdziwy kot są w stanie usłyszeć otwieranie drzwi lodówki kilka pomieszczeń dalej. Od psa różni się tym, że nie płaszczy się w stylu, który zawstydziłby XIV-wiecznego zawodowego żebraka. Te koty bez wątpienia są Prawdziwe.

Książka jest bardzo krótka, ponieważ liczy sobie zaledwie 116 stron z czego dużą cześć zajmują rysunki wpasowujące się w treść tekstu. Mamy tu podział na kilka rozdziałów w których poruszane są tematy takie jak: „Imiona kotów” (bez wątpienia króluje tu „Aarghwynochastądtydraniu”), „Choroby”, „Karmienie kotów”, „Kocie zabawy” oraz wiele innych.

Treść książki skupia się na typowych zachowaniach kotów przedstawionych w dość żartobliwy sposób. Niestety humor jest tu dość przeciętny, chociaż kilka uwag i dodanych do nich komentarzy jest niezwykle trafnych i na pewno wywołujących uśmiech na twarzy. Autor po pewnym czasie postanawia oddalić się w krainę fantazji i kocich domniemywań, w efekcie na końcu książki odnosi się wrażenie, że wykorzystany został cały temat i przez to lektura zaczyna dość mocno nużyć.

„Kot w stanie czystym” bez wątpienia adresowany jest do wszystkich miłośników kotów i chociaż momentami humor bywa zbyt toporny, to warto sięgnąć po nią zwłaszcza, jeśli jest się fanem twórczości Pratchetta.